Zitten we al in een recessie?

Hoewel er nog weinig positiefs te melden is over de financiële markten, valt op dat de afgelopen weken een duidelijke accentwijziging heeft plaatsgevonden. Waar eerst alle aandacht uitging naar inflatie en de sterke stijging van de kapitaalmarktrente die daarmee gepaard ging, is de nadruk steeds meer op recessieangst komen te liggen. Dit zie je onder andere terug in de prijsdaling op diverse grondstoffenmarkten, het oplopen van de highyieldspreads, maar vooral ook in het feit dat de kapitaalmarktrentes de afgelopen weken aanzienlijk zijn gedaald.

Ook bij economen en strategen is het thema naar de voorgrond geschoven. Larry Summers maakt er op Bloomberg inmiddels een hobby van om elke week harder te schreeuwen over een recessie, 70% van de academische economen verwacht dat Amerika voor het einde van volgend jaar in een recessie belandt en zelfs Jerome Powell geeft inmiddels toe dat het risico van een recessie op de loer ligt. Cathie Wood, de ongekroonde koningin van de techrally van 2015-2020, haalde het peloton vorige week moeiteloos in door te stellen dat Amerika al in een recessie zit.

Zitten we al in een recessie?

Nou is het makkelijk om Cathie als een gekkie weg te zetten en te verwijzen naar sommige bizarre voorspellingen die ze in het verleden heeft gedaan, maar in dit geval zou ze zowaar een punt kunnen hebben. Hiervoor moeten we bij de GDPNow-indicator van de Atlanta Fed wezen. Deze is ontwikkeld om een schatting te geven van de bbp-groei in enig kwartaal. Hierbij wordt niet gewerkt met voorspellingen, maar rekent men door hoe bijvoorbeeld detailhandel- en industriële productiecijfers zich naar bbp-termen vertalen. Wat blijkt? Waar de consensus van de bankeconomen nog uitgaat van een kwartaalgroei van 3%, dook de GDPNow vorige week vrijdag naar -2,1%.

Voor de duidelijkheid, dit cijfer zal de komende weken nog worden aangepast op basis van nieuwe data, maar het geeft in elk geval aan dat de kans op negatieve groei in Q2 aanwezig is. Gegeven dat de Amerikaanse economie ook in het eerste kwartaal kromp (-1,6%), voldoen we daar al aan de klassieke definitie van een recessie: twee kwartalen van negatieve groei op rij.

Zitten we dus al in een recessie? Niet in de Verenigde Staten in elk geval. Zoals ik op deze plek wel vaker beschreven heb, is het niet het bbp maar de NBER die in de VS bepaalt wanneer er sprake is van een recessie. Bij de NBER staat de arbeidsmarkt centraal: pas als de banengroei stopt, kunnen we het hebben over een Amerikaanse recessie.

Geen reden tot zorg dus? Echt wel. Dat de consensus 3% groei verwacht waar de onderliggende data op -2,1% staan, geeft aan dat nog lang niet al het slechte nieuws verdisconteerd is.

(Origineel gepubliceerd in het FD van 06 juli 2022)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s