Nog geen kaartenhuis

Het rommelt op de financiële markten. De teloorgang van de Turkse (-41%) en Argentijnse (-50%) munt en de bredere daling van de aandelenmarkten in opkomende markten (-20% vanaf de top) konden we nog afdoen als ontwikkelingen in de marge, maar inmiddels rommelt het bij de voordeur.

De stijging van de Italiaanse rente, de 6% koersdaling van de AEX sinds begin augustus en de 10% daling van de Europese beurs sinds januari: het oogt allemaal onaangenaam zwak. Alleen Amerikaanse aandelen houden stand. ‘Nog’, hoor ik daarbij de meeste mensen denken.

‘Kijken we naar het signaal dat de obligatiemarkt afgeeft, dan zien we geen enkel teken van paniek’

Het gevoel lijkt te overheersen dat na ruim negen jaar van koerswinsten het einde van de Amerikaanse rally nabij is. Dat eerst de opkomende markten in problemen zijn gekomen en dat de pijn inmiddels ook in Europa voelbaar is, past keurig in het beeld van de nadagen van de bull-markt. Het wachten lijkt dus nu op het moment dat de plotselinge opkikker van de belastingverlaging van Trump is uitgewerkt, om het hele kaartenhuis in elkaar te zien storten.

Is dit een realistisch beeld? Het is in elk geval niet de eerste keer dat dit gevoel rondwaart. Eind 2015, begin 2016 stonden de aandelenmarkten ook onder druk, waarbij toentertijd iedereen zich zorgen maakte over het oplopen van de risico-opslag voor bedrijfsobligaties met een lage kredietwaardigheid. Zo’n stijging luidde al twintig jaar grote beurscorrecties in.

We kregen inderdaad een paar onrustige maanden voor onze kiezen, maar dat de Amerikaanse beurs momenteel 50% hoger staat, geeft aan dat de ‘obligatiekanarie’ het toch niet elke keer bij het rechte eind heeft. Kijken we momenteel naar het signaal dat de obligatiemarkt afgeeft, dan zien we overigens geen enkel teken van paniek: al maanden meandert de risico-opslag rond hetzelfde niveau.

Kaartenhuis of niet? Mijn collega Richard Turnill constateerde deze week nuchter dat veel beleggingscategorieën de afgelopen twaalf maanden goedkoper zijn geworden. Zo handelden aandelen van opkomende markten, Europa en Amerika een jaar geleden op een verwachte koerswinst (PE-ratio) van 13,5x, 15,7x en 19,3x, wat inmiddels is teruggelopen tot 11,7x, 14,1x en 18,0x (cijfers van MSCI/Bloomberg). Gemiddeld 10% lager.

Dat zelfs de Amerikaanse aandelen goedkoper zijn geworden zal wellicht verrassen, maar valt goed te verklaren als je bedenkt dat de winstgroei voor 2018 rond de 26% gaat uitkomen, terwijl de S&P ‘slechts’ 15% hoger staat. Het belangrijkste punt hierbij is dat de winstgroei geschoond voor de belastingverlaging op een solide en breed gedragen onderliggende groei duidt. Om dat als een kaartenhuis te typeren lijkt me dan ook nog rijkelijk vroeg.

 

Origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 12 september 2018.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s