Zachte heelmeesters

Bloomberg bracht het vorige week als een scoop. Volgens ‘people familiar with the matter’ zouden er ECB-beleidsmakers zijn die zich ongemakkelijk voelden over de door de markt verwachte timing van de eerste renteverhoging. Deze verder niet geïdentificeerde beleidsmakers zouden het volgens het persbureau logischer vinden dat de markt voor september al met een eerste rentestap zouden rekenen in plaats van december. September? Ja, september. September 2019, that is.

Ik mag eigenlijk hopen dat elke ECB-beleidsmaker zich inmiddels ongemakkelijk voelt bij de wijze waarop er met ‘de markt’ gecommuniceerd moet worden over het toekomstige beleid. We hebben het over een eventuele renteverhoging van tien basispunten (0,1%) die wellicht over vijftien, maar anders over achttien maanden plaats gaat vinden. Tien basispunten over vijftien maanden is ruis, niets meer, niets minder.

Om even wat perspectief te geven: in juli 2008 verhoogde de Europese Centrale Bank de rente met een kwartje (0,25%), om vervolgens binnen drie maanden de rente weer met een half procent te verlagen (0,5%). Lehman, bedankt. Wie denkt dat dat de eenmalige uitzondering op de regel is, heeft het overigens mis: juli 2011 een kwartje erbij, november van datzelfde jaar een half procent er vanaf. De boodschap is: in een half jaar kan er veel gebeuren.

‘Doorgeschoten naar een ander uiterste: de ECB belooft de rente tot na de zomer van volgend jaar met rust te laten’

Forward guidance heeft zijn voordelen, maar…

Nou zal je mij niet horen zeggen dat we terug moeten naar de tijd dat er helemaal geen ‘forward guidance’ werd gegeven en dat centrale banken de markt op onverwachte rentewijzigingen trakteerden. De uitschieters die je indertijd op valuta- en obligatiemarkten zag waren te groot en leidden tot nadelige effecten in de onderliggende economie. We zijn nu alleen doorgeschoten naar een ander uiterste, waarbij de ECB belooft de rente tot na de zomer van volgend jaar met rust te zullen laten, zodat we nu gaan lopen speculeren of dat september of december zal zijn. Geneuzel, dat is het.

Waar is de ECB nou eigenlijk bang voor? Stel dat ze die uitspraak tot ‘over de zomer’ niet hadden toegevoegd, wat was er dan gebeurd? Hadden we dan nu volop gespeculeerd op een renteverhoging in december 2018?

Met de zwakke macro-economische data van de afgelopen maanden lijkt me dat niet echt waarschijnlijk, maar stel nou eens dat het wel zo was, wat dan nog? Had de Duitse kapitaalmarkt dan op 0,5% gestaan of – nog erger- 1,0%? Alsof dat een groot probleem zou zijn geweest.

Te veel volatiliteit en onzekerheid is zeker niet goed, maar te weinig is eveneens onwenselijk. Door de financiële markten tot in de decimalen te willen sturen kweek je een systeem dat bij een volgende onverwachte uitschieter nauwelijks meer weet hoe met onzekerheid om te gaan. Laat de markt de markt zijn, wat inhoudt dat er wel degelijk ruimte voor interpretatieverschillen, onzekerheid en bewegelijkheid is.

 

Origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 9 juli 2018

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s