Wat ik ervan vind? Een paar punten. Eén. Lagarde zegt niets nieuws. Ze heeft het bij het IMF vaak genoeg gezegd, Draghi roept het naar eigen zeggen al sinds 2014 en zelfs de Nederlandse regering onderschrijft de oproep om te investeren in infrastructuur, onderwijs en innovatie volledig. Sterker nog, dit was precies het fonds dat Wopke Hoekstra dan wel Eric Wiebes in september op de kaart hebben gezet, dat fonds van ‘tientallen miljarden’. Maar goed, ik ben het verder helemaal met u eens: het is een schande dat ze een paard een paard noemde. Een schande!

Twee. Dat Nederlandse investeringsfonds is echt niet de oplossing voor de problemen waar Lagarde zich voor gesteld ziet. Ik moest gelijk denken aan die grap van die olifant en die muis die over een brug lopen waarbij die muis roept ‘wat stampen we, hé?’ Zelfs als Nederland in één jaar tijd €50 mrd in dat investeringsfonds zou weten te stampen — onmogelijk, maar stel — dan is de impact op de economie van de eurozone afgerond 0%. Anders gezegd, Lagarde riep Dúitsland op de zaak te stimuleren, Nederland was de excuustruus om het niet te persoonlijk te laten zijn.

Succesnummer

Drie. Ik heb waarschijnlijk even niet opgelet, maar waar is die memo waarin staat dat overheidsstimulering zo’n succesnummer is? Steeds vaker lees ik artikelen waarin Japan het lichtende voorbeeld wordt genoemd ten aanzien van stimulering. Vreemd. Jarenlang gold Japan als het schoolboekvoorbeeld van de beperkte stimuleringskracht van een overheid. Bruggen bouwen naar schaars bewoonde eilanden: het kost een vermogen en levert verder niets op. Het is infrastructuur, dat dan wel weer. Kortom, ook een Duits/Frans/Italiaans investeringsfonds zal niet volstaan de Europese economie (voldoende) aan te jagen.

Dat Lagarde iedereen oproept een steentje bij te dragen is nauwelijks verrassend te noemen. Zou ik ook doen. Waar ik meer moeite mee heb, is haar openlijke verdediging van het beleid van haar voorganger. In de keuze tussen banen en sparen heeft de ECB naar eigen zeggen de banen gekozen. Een beneficial choice volgens Lagarde. Een afscheidscompliment aan Draghi, of zegt ze hiermee in feite dat we onder haar bewind geen verandering in het gevoerde beleid gaan krijgen? Ik vrees het laatste. Dat zou pas een valse start zijn.