Wie is er bang voor een Amerikaanse recessie?

Die Amerikaanse recessie, die wil nog niet echt vlotten, heb ik zo het gevoel. Zeker, de raspessimist heeft de afgelopen weken nog wat hoop kunnen putten uit de tegenvallende cijfers over duurzame orders (notoir volatiel en het betrof een decembercijfer) en ook cijfers over nieuw-in-aanbouw-genomen woningen vielen wat tegen, maar verder viel er weinig te somberen. De detailhandel wist licht te verrassen, de industriële productie steeg in januari onverwachts met 0,9%, terwijl de onderliggende consumenten- en producentenprijzen eveneens verder opliepen: niet echt een teken dat er sprake is van een sterke vraaguitval. We hebben wel eens ergere recessies gezien, krijg je dan zo het gevoel.

Dat de onderliggende trend niet geheel ongunstig is, komt ook duidelijk naar voren als we kijken naar de GDPNow maatstaf die door de Atlanta Fed wordt bijgehouden. Deze indicator bestaat nog niet zolang, maar heeft in die korte periode al een hele goede track record opgebouwd als maatstaf die de onderliggende economische activiteit van het lopende kwartaal weergeeft. Hierbij wordt niet zo zeer gewerkt met voorspellingen, maar men rekent puur door hoe bijvoorbeeld detailhandel- en industriële productiecijfers zich in BBP-termen vertalen. Op basis van de cijfers die tot nu toe over januari zijn gepubliceerd, ligt de groei voor het eerste kwartaal op een kruissnelheid van 2,6% – duidelijk boven de huidige consensusverwachting van 2,1%.

El nino to the rescue

Nu is dit uiteraard een momentopname: vallen de cijfers over februari tegen, dan zakt deze indicator eveneens terug. Het kan, zeker, maar waarschijnlijk lijkt het niet echt. Eén reden om dat niet te verwachten is de sterke daling die de wekelijkse werkloosheidsuitkeringen in februari heeft laten zien, waarmee een abrupt einde is gekomen aan de gestage verslechtering die in de periode november tot januari plaatsvond. Weliswaar is dit een relatief volatiel cijfer, maar het geeft in elk geval niet het signaal af dat je zou verwachten bij een recessie. Een tweede reden om geen al te grote problemen te verwachten is het verloop van het winterseizoen. De afgelopen drie jaar heeft de strenge winter de groei van de Amerikaanse economie parten gespeeld, maar op de tijdelijke winterstorm van eind januari na, valt de schade dit jaar erg mee. El Nino to the rescue, zeg maar. Tel daar de bestedingsimpuls van de lagere benzineprijzen bij op en dan lijkt het niet heel erg waarschijnlijk dat de Amerikaanse economie op korte termijn in een recessie terechtkomt.

Niets aan de hand dus? Zekerheden bestaan niet: het is altijd mogelijk dat zich een scenario voordoet waarin de VS alsnog in een recessie belandt. Wat ik echter mis is de grote onevenwichtigheid die je doorgaans nodig hebt om in een recessie te belanden: geen overinvesteringen, geen krapte op de arbeidsmarkt. Kortom, die recessie-angst, die deel ik niet.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 22 februari 2016)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s