Abenomics

Dus daar zit je dan, als Japanse premier. Het feestje van de verkiezingen van afgelopen december is al niet meer dan een vage herinnering en de problemen stapelen zich inmiddels weer op. De economie hort meer dan dat hij stoot, inflatie is weer teruggezakt tot 0% en het begrotingstekort vraagt ook nog steeds om een oplossing. Hoe moet het nu verder moet met Abenomics, het wondermiddel dat je bij de laatste verkiezingen nog hebt neergezet als ‘de enige manier van economisch herstel’?

Nu kun je die inflatie nog wegzetten als het probleem voor je buurman, Kuroda. Hij is immers de baas van de centrale bank en heeft alle touwtjes in handen om dat varkentje te wassen. Hij is het die te pas en te onpas roept dat de inflatietarget van 2% haalbaar is, dus laat hem nog maar eens wat extra geld in die economie pompen. Dat het grootste kwantitatieve verruimingsprogramma van deze planeet tot nu toe nog geen blijvend inflatie-effect heeft gehad, is iets waar je daarbij liever niet aan denkt.

Het begrotingstekort daarentegen is helaas wel echt jouw probleem. Als je de cijfers van het IMF mag geloven, komt dat tekort ook dit jaar nog boven de 6% uit. Weliswaar is dit het laagste tekort sinds 2009, maar je schaart je daarmee tussen landen als Kameroen en Vietnam: beperk je je tot de geïndustrialiseerde landen, dan ben je voor het tweede jaar op rij de internationale hekkensluiter. Het uiteindelijke doel is een evenwichtsbegroting in 2020 en hoewel dat nog een eind weg klinkt, is het toch een stuk minder makkelijk dan het lijkt.

BTW verhoging

Zo was er vorig jaar het plan om dat tekort terug te brengen door de BTW te verhogen, maar dat is op een debacle uitgelopen. De recessie die volgde, was diep en je kon de pijn alleen verzachten door compenserende belastingverlagingen door te voeren. De politieke schade wist je nog handig te beperken door je snel van het hele plan te distantiëren. Dat was geen Abenomics! Niet voor herhaling vatbaar dus, wat ook de reden is waarom je de tweede BTW-verhoging maar gelijk hebt uitgesteld tot minimaal april 2017. Maar hoe breng je dat tekort dan wel terug? Moeizame ombuigingen, belastingverhogingen, impopulaire maatregelen? Het klinkt allemaal niet echt als Abenomics.

Gelukkig is er nog een mooi alternatief. Wegdefiniëren! Zolang je de inflatie en groei maar op 2% veronderstelt, wordt tekortreductie een peulenschil. Een papieren exercitie die geen pijn hoeft te doen. Waar die 4% nominale groei vandaan moet komen in een vergrijzende economie? Simpel: je veronderstelt hoge productiviteitsgroei, je prognosticeert vrouwenparticipatie op Scandinavische niveaus en gaat er vanuit dat je buurman die 2% weet waar te maken. En dat noem je vervolgens Abenomics.

Abenomics. Werkt altijd.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 13 mei 2015)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s