Jan ‘Mars’ Cramer: RIP

Knorrige man
Deze week kwam ik er per toeval achter dat Jan ‘Mars’ Cramer in maart van dit jaar overleden is. Van alle professoren die mij tijdens mijn studie economie les hebben gegeven, is hij me het meest bijgebleven. Niet zonder reden.

Ik studeerde begin jaren negentig aan de Universiteit van Amsterdam en volgde bij hem het doctoraal keuzevak Econometrie. Hij kwam over als een wat knorrige oude man, die het lesgeven aan studenten niet direct het leukste onderdeel van zijn werk vond. Niet dat hij saai les gaf: verre van dat. Zeker als hij wat dieper in de stof zat, kwam er een passie in hem naar boven, waarbij hij met voorbeelden en anekdotes een boeiende en interessante les gaf. Maar tentamens, dat vond hij echt niks. Al op de eerste dag had hij heel dreigend gezegd dat er maar één examenkans was: één keer tentamens verzinnen per tremester was meer dan genoeg.

CountDown TV!
Nu zat ik indertijd in een band, die juist in dat jaar iets van een doorbraak meemaakte. Het was 1990, we hadden besloten om het muzikaal over een andere boeg te gooien en met onze nieuwe single, Noisy Town, bleken we een breder publiek aan te spreken. We deden wat optredens voor de radio, belandden in de tipparade en voor we het wisten stonden we zelfs in de top-honderd. Niet lang daarna kregen we de uitnodiging van Rob Stenders om op TV te komen voor het populaire muziekprogramma Countdown. Vreugde alom.

U raadt het al: dat optreden werd opgenomen op de middag van het econometrietentamen. We hoorden het pas een week van tevoren en ik had al stevig zitten blokken, dus wat moest ik doen? Ik naar Cramer om hem uit te leggen wat het probleem was. “En”, vroeg hij moedeloos zuchtend, “Wat verwacht je nou van mij?” De ‘want-ik-ga-echt-geen-extra-tentamen-voor-jou-maken’ sprak hij niet uit, maar die was overduidelijk aan zijn lichaamshouding af te lezen.
Ik had eigenlijk maar één ding in de aanbieding: Countdown. Of er misschien niet iemand van de faculteit geïnteresseerd was om een keer mee te gaan naar een TV-uitzending van Countdown?

Genadezesje
En zo was het dat ik op de middag van het tentamen op het podium van Countdown stond, met in de zaal een chaperonne van de faculteit Econometrie. Het tentamen had ik ’s morgens in mijn eentje gemaakt. Veel bakte ik er niet van: ik was koortsig, zat met mijn hoofd al bij dat optreden en had tijdens het tentamen al door dat ik fouten zat te maken. Dat ik desondanks een zes kreeg, heb ik altijd gezien als een cadeau van hem: goed de stof beheersen was één ding, maar creativiteit was in zijn ogen minstens zo belangrijk.

Jan Cramer. Gouden gast.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 23 juli 2014)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s