De onmogelijke treurige top tien

Vraag mensen om de ellende van de wereld in een top drie te verwoorden en je roept problemen over je af. Letterlijk, want na de column die ik vorige week schreef, vloog de rottigheid me om de oren. Mijn oproep input te leveren aan een overzicht van de rampen die ons mooie financiële systeem de komende jaren in de as zouden gaan leggen, leverde een interessante mix van problemen, gedachtenkronkels en ook humor op. Van het rentebeleid van Draghi tot oncontroleerbare inflatie en van doorgedraaide supercomputers tot het geboortetekort in Nederland. De wereld is een relatief begrip, zoveel werd wel weer duidelijk. In elk geval heel erg veel dank voor de input die ik van iedereen heb ontvangen.

Belofte maakt schuld
Rest mij slechts de taak om op basis van deze input een Treurige Top Tien samen te stellen. Onmogelijk, kan ik melden. Belofte maakt schuld, ik weet het, maar hoe serieus moet je “D66 en/of SP” eigenlijk nemen als we het hebben over serieuze bedreiging van onze welvaart? En op welke plaats zet je zoiets als het “einde van massaal bij verzekeraars en beleggingsfondsen gevoerde piramidespel door ontbreken van minimaal benodigde inleg om fraude nog te kunnen verbloemen”? Normaal gesproken turf je de antwoorden om de top tien vast te stellen, maar gegeven het open karakter van de vraagstelling, komt de teller bij veel van de antwoorden niet verder dan één. “De natiestaat en globalisering zijn incompatibel” – opdat ook u het weet.

Waar je over de onderkant van de lijst kunt twisten, was de uitslag over de top van de lijst echter zonder meer duidelijk. Terreur, schuld en milieu, in die volgorde. Dat terreur op de eerste positie belandde, zal vermoedelijk niet echt verrassen. Met de aanslagen in Parijs nog vers in het geheugen en de dreiging van nieuwe aanslagen door IS nog reëel aanwezig, zal die dreiging ook de komende tijd nog wel even blijven bestaan. Dat schuld in de top drie terechtkwam verbaasde me evenmin. Ik heb recent op deze plek nog ondervonden hoe gevoelig dat onderwerp ligt, dus dat veel mensen dit als het kernprobleem van ons huidige situatie zien, dat snap ik.

Alleen de derde factor vormde voor mij een verrassing. Niet het beleid van de centrale banken, niet de vergrijzing of de opkomst van robots, nee, het milieu belandde op de derde plek. Representatief kun je de steekproef moeilijk noemen, maar toch: het past prima in het beeld dat het milieuprobleem ook politiek niet langer als het sufferdje wordt weggezet. Of althans, dat moet de komende twee weken gaan blijken tijdens de VN klimaat conferentie die in Parijs wordt gehouden. Een mooie kans om in elk geval één van de probleemgevallen aan te pakken.

(Origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 25 november)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s