Terug van vakantie

Terug van vakantie: het is toch altijd weer even wennen. In plaats van de hele dag met vrouw en kinderen eropuit, een biertje drinken in een pub en wat marshmallows roosteren bij een kampvuurtje is het opeens weer op kantoor, achter de computer. Het helpt ook niet dat je op zo’n eerste dag nog een beetje gedesoriënteerd bent omdat je niet alle ontwikkelingen van de afgelopen weken precies hebt meegekregen. Goud onder USD 1100? Goh: bleek dat ‘bullish engulfing candle reversal pattern’ van de Bank of America toch niet gewerkt te hebben…

De grootste verrassing? Niet Griekenland in elk geval. Toen ik wegging stonden we aan de vooravond van het referendum dat volgens sommige duidelijkheid moest geven over de toekomst van Griekenland in de eurozone. Dat we drie weken later nog steeds aan de onderhandelingstafel zitten en wederom spreken over een keiharde deadline, wat zeg ik, de Moeder Aller Deadlines, verbaast me niet heel erg. Zolang het niet tot een Grexit komt, zal het Griekse probleem de komende maanden en jaren nog heel wat van die deadlines aan zijn laars weten te lappen, vrees ik zo.

De aandelenbeurs dan? Als we de volatiliteit die samenhing met de ontwikkelingen in Griekenland even buiten beschouwing laten, zijn de meeste beurzen slechts 2% verwijderd van de niveaus die op de borden stonden toen ik met vakantie ging. De belangrijke uitzondering wordt hierbij echter gevormd door de beurzen van de opkomende markten, die in euro’s gemeten zo’n 7% lager staan ten opzichte van het niveau van begin juli. De meeste aandacht gaat hierbij uit naar de Chinese beurs, die deze maandag alleen al meer dan 8% moest inleveren. De verrassing zit hem hier niet zo zeer in de richting van de beweging –Chinese aandelen zijn duidelijk overgewaardeerd- maar eerder in het feit dat de beweging aanhoudt ondanks de vele maatregelen die de centrale autoriteiten hebben afgekondigd om het tij te keren.

Daling olieprijs grootste verrassing

Nee, de grootse verrassing van de afgelopen paar weken was wat mij betreft de daling van de olieprijs. Ook hier is niet zozeer de richting die verrast, maar dat de prijs van een vat olie in Amerika in drie weken tijd sluipenderwijs met meer dan 20% is gedaald, is toch redelijk opmerkelijk. De belangrijkste reden is de hernieuwde stijging van het aanbod van olie, met name van de kant van de OPEC. Aangezien deze prijsdaling een verbetering van de koopkracht betekent, zal het op termijn zeker positief zijn voor de wereldeconomie. Wat we in het eerste kwartaal echter ook hebben gezien, is dat op de korte termijn de negatieve effecten kunnen overheersen: onzekerheid en misplaatste deflatie-angst. Nou maar hopen dat Draghi deze keer verstandig is en niet nóg meer obligaties gaat kopen.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van woensdag 29 juli)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s