Herman van Veen

Een collega verbaasde me laatst met de mededeling dat hij een avondje naar Herman van Veen zou gaan. Herman van Veen. Ik kan me nog een optreden van hem in de aula van mijn middelbare school herinneren, 35 jaar geleden. Ook toen al kwam hij op me over als een wat oudere man, dus ik was verbaasd dat hij nog steeds op de planken stond. En dat mijn collega er naar toe wilde gaan.

Herman van Veen. Een icoon, maar dan wel een met een speciale eigenschap. Of je vindt hem fantastisch, of je vindt hem niets. Mijn oma zat indertijd stevig in het eerste kamp en de rest van de familie in het andere: dat leverde indertijd mooie conversaties op.

Uggs, Bieber en Herman van Veen
Uggs, Justin Bieber en Apple-producten: Herman van Veen schaart zich in een lijstje van illustere producten die de wereld in twee zeer scherpe delen splitst. Love them, or hate them. Een tussenweg bestaat niet. Discussie is bovendien niet mogelijk, want de afstand is simpelweg te groot om te overbruggen. Geen Apple fanboy zal ooit een Galaxy S6 een serieuze kans geven. Het is bijna een geloofsovertuiging.

De wereld valt wel vaker in twee kampen uiteen. Technologie en robotisering is zo´n typisch voorbeeld, waarbij er geen tussenpositie meer lijkt te bestaan. De ene helft van de experts – laten we ze de pessimisten noemen – waarschuwt dat computers inmiddels zo snel en geavanceerd zijn dat ze een serieuze bedreiging vormen voor een groot deel van de huidige banen, de andere helft – de optimisten – lacht dat argument weg met voorbeelden dat men dat een eeuw geleden ook al dacht en dat het nog steeds wachten is op die massawerkloosheid.

Juist dit argument raakt bij de pessimisten een verkeerde snaar, want het is een respons die helemaal niet inhoudelijk ingaat op het geschetste probleem. Het is het op voorhand uitsluiten van het probleem op basis van een proces dat we in het verleden hebben gezien. Dat het in dit geval niet meer alleen om koetsiers of havenarbeiders gaat, maar mogelijk ook om artsen en advocaten, wordt door dit standpunt genegeerd, wat tot ergernis in het kamp van de pessimisten leidt. En ergernis leidt tot verharding, tot het betrekken van stellingen.

Deze woensdag gaan Mathijs Bouman en Robert Went met elkaar over dit onderwerp in debat bij de Universiteit van Amsterdam. Het zou nou eens leuk zijn als dat gesprek niet vanuit van te voren ingenomen stellingen gevoerd gaat worden, maar gewoon op basis van argumenten, kennis en inzichten. Als er twee economen in staat zijn om het gesprek met argumenten te voeren zouden zij het moeten zijn. Om zo te voorkomen dat het thema van robotisering de Herman van Veen van de economie dreigt te worden.

(Origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 8 april 2015)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s