Op de bank is je Taalder geen euro waard

Vorige week viel mijn oog op het bericht dat er plannen zijn een nieuwe Nederlandse munt te lanceren. Hierbij ging het niet om een euro met een nieuw Nederlands ontwerp, nee, 100% Nederlandse waar. Of strikt genomen: 100% Tilburgse waar, want de elektronische munt zal alleen maar in Tilburg te gebruiken zijn. Als de plannen uitkomen, zal het uiterlijk 1 januari 2016 zo ver zijn dat je in Tilburg kan betalen met de nieuwe munt. De Taalder.

Gemiste kans

Mijn eerste reactie? Een gemiste kans. Begin je een nieuwe munt, noem je hem de Taalder. Een klassiek voorbeeld van bijna, maar net niet helemaal.

Wie denkt dat de Taalder bijzonder of uniek is in Nederland, heeft het bij het verkeerde einde. Vele andere regionale munten gingen de Taalder reeds voor. De Pepermunt (Zwolle), de Bataaf (Nijmegen), de Dam (Rotterdam), de Makkie (Amsterdam) en de Eier (Gemert-Bakel) zijn al eens bedacht. Sommige van deze munten zijn op beperkte schaal wel degelijk levensvatbaar, andere lijken al in de ontwikkelingsfase gesneuveld.

De werkgroep achter de Taalder heeft in elk geval nog goede moed. In een document met ronkende teksten en net iets te veel uitroeptekens worden alle voordelen van de Taalder en de nadelen van de euro uit de doeken gedaan. Zo kent de Taalder geen rente, wat het mogelijk maakt om renteloze kredieten te verstrekken. Taalders onttrekken zich verder aan het bankwezen, dat geen oog heeft voor kleine ondernemers, en het meeste geld verdient ‘door speculaties op financiële markten’. En Taalders zijn daarnaast expliciet gemaakt om te besteden en niet om te sparen. Even voor het goede begrip: Taalders worden uitsluitend gecreëerd doordat euro’s één op één naar Taalders worden geruild.

Ook kleine ondernemers gaan failliet…

Aangezien ook kleine ondernemers om de zoveel tijd failliet gaan (nee, echt!), roept dit automatisch de vraag op hoe men dit soort tegenvallers precies denkt te gaan financieren. De crux zit hem hierbij in wat ze bij de werkgroep de ‘roestbelasting’ noemen: Taalders die te lang op de rekening staan en niet gebruikt worden, worden belast met een kleine – nog nader te bepalen – heffing. Daar ligt dan ook gelijk het mechanisme dat er toe moet leiden dat er besteed en niet gespaard gaat worden: Taalders op de rekening verliezen langzaam maar zeker hun waarde.

Grappig idee. Grappig, maar onder normale omstandigheden ook gedoemd te mislukken. Hoe je het ook wendt of keert, zonder spaarders krijg je ook geen rentevrije kredieten. De keuze tussen sparen in euro’s en Taalders is redelijk snel gemaakt: je moet wel heel erg sociaal geëngageerd zijn om als geldschieter de overstap te willen maken. Er is echter één hoop voor de Taalder: sparen in euro’s leverde nog nooit zo weinig op als nu. Dankzij de ECB is de drempel om sociaal geëngageerd te zijn nog nooit zo laag geweest.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van woensdag 18 maart)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s