Ik ben er even niet

Er zijn van die momenten dat je er even niet wil zijn. Gewoon, weg. Even niet meer meedoen. Het overkomt me niet vaak, maar deze week sloeg dit gevoel genadeloos toe. Waarom? Was het de zoveelste must-read die me via Twitter werd aanbevolen? Bij mij werken die must-reads inmiddels volledig averechts. Ik moét helemaal niets en al helemaal geen ellenlange stukken op internet lezen. Het laat zich raden wat ik van de must-watch vind. Bloomberg vond eerder deze week dat ik een video moest kijken over de burgemeester van NewYork die iets over een sneeuwstorm te zeggen had. Durf dat eens een must-watch te noemen.

Of was het een reactie op het verongelijkte gejammer van de beren naar aanleiding van de uitslag van de Griekse parlementsverkiezingen? Beren, dat is de verzamelnaam voor lieden die hopen dat de aandelenmarkt naar beneden zal gaan. Op papier was de sterke overwinning van de Syriza koren op hun molen. Syriza staat immers voor schuldsanering en het beëindigen van het huidige bezuinigingsbeleid en ligt daarmee op ramkoers met de rest van Europa. Een stap in de richting van Grexit, een mooie aanleiding voor een beursdaling, toch? Dat Europese aandelen op maandag vervolgens 1% hoger sloten, leverde dan ook veel onbegrip op. Het woord complot werd nog net niet in de mond genomen, maar het scheelde niet veel. Huilende beren.

Was het Davos? Waren het de ongelezen edities van The Economist in mijn rugzak? Het overlijden van Demis Roussos, wellicht?

Als economen al niet kunnen uitleggen wat er precies gebeurt…
Nee. Mijn wens om mijn hoofd onder een kussen te stoppen en niet meer om me heen te kijken hing voornamelijk samen met het gekrakeel dat ontstond naar aanleiding van het besluit van de ECB om tot steunaankopen over te gaan. Dat je bij zo´n besluit voorstanders en tegenstanders hebt, weet je op voorhand. De ene helft roept dat het niet gaat werken of zelfs tot hyperinflatie gaat leiden, de andere helft schaart zich in het beter-laat-dan-nooit kamp.
Verschillende meningen, daar is niets mis mee. Waar ik echter moedeloos van werd, was de even grote kloof die bestond over de uitleg waar het hier nu om ging, welk economisch proces er plaatsvindt. De ene helft hield het op een aanzwengelende geldpers, op miljarden extra euro’s in omloop, de andere helft legde (soms met behulp van legoblokjes) uit dat er juist helemaal niets veranderde en dat er geen cent extra in omloop werd gebracht. En dat waren dan de experts, de economen: zij die het aan iedereen zouden moeten uitleggen.

Dat je je als buitenstaander na zo’n week afvraagt wat de toegevoegde waarde van economen nou werkelijk is, snap ik dan ook volledig. Ik zou het jullie graag uitleggen, maar helaas, ik ben er even niet. Gewoon, weg.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 28 januari 2015)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s