Oliedom

Wie de afgelopen twee weken de berichtgeving over de aandelenmarkten een beetje in de gaten gehouden heeft, zal wellicht het gevoel hebben gekregen dat de logica ver te zoeken was. In eerste instantie was het allemaal nog redelijk te volgen, toen onrust over Griekse presidentsverkiezingen begin december het iets te idyllische beeld over de wegebbende eurocrisis corrigeerde. De Griekse beurs verloor 20% in drie handelsdagen en trok daarmee Europese beurzen in de min. Wie gehoopt had dat het hier om een tijdelijke herijking zou gaan, kwam echter bedrogen uit. Weliswaar herstelde de Griekse beurs vanaf midden december weer enigszins, toch kon dat de internationale beurzen vervolgens maar weinig boeien. De aandacht was inmiddels verlegd naar de oliemarkt, waar de prijs van een vat olie in een vrije val terecht was gekomen. Dat die correctie al sinds juni gaande was, en tot dan toe niet als een risico werd gezien, maakte verder niet zoveel uit: lagere olie was slecht. Sommige analyses richtten zich op het risico van faillissementen in de oliesector als gevolg de lage olieprijs, andere hielden het erop dat de lage olieprijs een indicatie was van een verder verzwakkende wereldeconomie en dus een indicatie van zwakkere toekomstige winsten. Opvallend hierbij was het dat het vooral slecht voor Europese aandelen bleek te zijn. De Europese beurs verloor 9% in zes handelsdagen, waarmee we de scherpste correctie sinds 2011 voor onze kiezen kregen. In Amerika, daar waar de risico’s op faillissement van olieproducerende bedrijven toch duidelijk het grootst zijn, bleef het cumulatieve verlies steken op 4%. Dat Amerikaanse verlies werd gedurende de laatste week overigens met gemak weer weggewerkt, want begin deze week sloot de S&P500 op een nieuwe ‘all-time high’. Een naïeveling zou wellicht denken dat dit komt doordat de prijs van een vat olie weer herstelde, maar niets van dat al.

Moeder

Dus dan kom ik zondag bij mijn moeder op bezoek en die zegt bezorgd: “Het is wat met die beurs hé? Hoe komt dat nou, dat alles zo in elkaar stort?” Goede vraag, denk ik dan. Jammer alleen dat ik hem moet beantwoorden. Niet dat ik geen antwoord heb, maar of het zo zinvol is om het allemaal op te lepelen vraag ik me dan wel af. Toegenomen onzekerheid, angst voor de risico’s van het ineenstorten van de Russische economie, winstnemingen, relatief lage volumes in de markt en partijen die op een eindejaarsrally hoopten en vervolgens in paniek raakten. En dat dan op een zondagmorgen.

Moraal van het verhaal? Beursbewegingen laten zich niet altijd logisch verklaren, maar belangrijker is nog dat lang niet elke verklaring die je leest even logisch is. Niet echt verrassend dat je dan soms het gevoel krijgt dat de logica ver te zoeken is.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 24 december 2014)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s