Tsjirp, tsjirp, tsjirp

Waar heeft die man het over?

Het grote nieuws van afgelopen week: GPIF gaat later dit jaar haar beleggingsbeleid aanpassen. De plannen zijn nog niet concreet, maar dat er een forse verschuiving in de richting van aandelen zal plaatsvinden is al duidelijk. En dan hebben we het niet over een procentje hier of daar, nee, het kan al snel om tien procent gaan. Schaamteloos aandelen kopen, zelfs nu nog: wat een helden!

Was dit een cartoon geweest, dan was dit waarschijnlijk het moment dat er een stilte zou vallen waarin je de cicaden op de achtergrond zou horen tsjirpen. Tsjirp. Tsjirp. Tsjirp. GPIF? Waar heeft die man het over? Zeker weer zo’n obscuur Amerikaans beleggingsfonds dat met een extreme visie aandacht hoopt te trekken…

Grote vis

Niets is minder waar. Met maar liefst $ 1.260 miljard onder beheer, is het Japanse Government Pension Investment Fund met een ruime marge het grootste pensioenfonds ter wereld. Zelfs een reus als het ABP – ook internationaal echt geen kleintje – past qua vermogen makkelijk drie keer in het GPIF. Je zou dus denken dat een allocatieverschuiving van 10% in de richting van aandelen, waarvan 5% naar niet-Japanse aandelen wel wat stof zou doen opwaaien… Voorpaginanieuws? Niet dus. Op een berichtje in het Financieele Dagblad na, heb ik er in de Nederlandse kranten verder niets over gelezen. Tsjirp. Tsjirp. Tsjirp.

Toch is dat opmerkelijk. Niet alleen gaat het om een substantiële verschuiving, maar bovendien ook één die lijnrecht ingaat tegen het beleid van de internationale pensioenwereld, waar risicobeperking centraal staat. Juist met een vergrijzende bevolking zou je verwachten dat de oudere generatie een zware stem heeft, waarmee de Japanse stap naar meer risico wat vreemd overkomt.

Japanse staatsobligatie is geen interessante belegging

Het antwoord ligt voor de hand: Shinzō Abe. In zijn poging de Japanse economie te hervormen, is de Japanse premier inmiddels bij het pensioenwezen aanbeland. Groei, inflatie, ondernemerschap en, ja, risico moeten de boventoon voeren en daar ontbreekt het in de pensioenwereld aan. De cijfers onderschrijven dat: GPIF heeft momenteel 70% van haar vermogen in obligaties uitstaan, de bulk daarvan in Japan. Solide, zeker, maar met een gemiddeld rendement van 2% over de afgelopen zeven jaar ook niet echt heel erg indrukwekkend. 2% is natuurlijk acceptabel in een omgeving van deflatie, maar nu de inflatie is aangejaagd tot boven de 3%, begint het pijn te doen. Een staatsobligatie met een looptijd van tien jaar die slechts 0,6% rendement geeft, daar red je het niet meer mee. De draai naar risico is dus niet meer dan logisch…

De vraag die ik dan weer heb, op zich niet onbelangrijk met een staatsschuld van meer dan 240% van het BBP, is wie wil die Japanse obligaties dan eigenlijk nog wel kopen?

Tsjirp. Tsjirp. Tsjirp.

(origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 18 juni 2014)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s