Nikkei 63 miljoen!

Deze week viel er het één en ander te lezen over een rapport (?) van Dylan Grice, de strateeg van Société Générale. (bijvoorbeeld hier en hier). Hij wist de headlines te halen met de voorspelling dat de Nikkei in 2025 op 63.000.000 zou uitkomen. Of althans, dat was wat ik er van begreep, want ik heb het rapport zelf niet in handen gehad, dus ik ga af op de informatie die ik elders lees.

Nikkei 63 miljoen doet uiteraard denken aan het beroemde boek “Dow Jones 36.000” dat in 1999 door Glassman en Hassett werd gepubliceerd. Toen het boek gepubliceerd werd, was de internetbubbel nog niet geknapt en handelde de Dow Jones op een niveau van net boven de 10.000. Binnen ‘enkele jaren’ zou dat dus naar 36.000 zijn opgelopen, gebaseerd op wat zij de perfectly reasonable price noemde. Qua timing kon dat boek het niet veel slechter, want niet lang daarna knapte de bubbel en kwam aan de opmars van aandelenkoersen abrupt een einde. Sterker nog: ongeveer 10 jaar na de publicatie van het boek, bodemde de Dow op een niveau van 6.500…

Maar Nikkei 63 miljoen is van een totaal andere orde. Het is jammer dat Glassman en Hassett indertijd geen duidelijke tijdslimiet aan hun voorspelling hebben vastgekoppeld, want daardoor is het wat moeilijk rekenen, maar laten we veronderstellen dat ze een opmars van 10.000 naar 36.000 in 5 jaar verwachtten. In dat geval ging hun veronderstelling uit van een jaarlijks rendement van 29%. Als we de Nikkei van de huidige 10.000 (we kijken niet op de afronding) naar een niveau van 36 miljoen in 2025 zien stijgen, gaat dat om een jaarlijks rendement van 80%…. Je zou er bijna je goud voor gaan verkopen!

Een strateeg die van een dergelijke überbullish scenario uitgaat, dat roept vragen op. En het antwoord op die vragen blijkt toch niet zo heel bullish te zijn. Grice kijkt naar de Japanse economie en ziet dat overheidsbestedingen in combinatie met de vergrijzing tot een onhoudbare situatie gaan leiden. De enige oplossing is het laten draaien van de geldpers, wat uiteindelijk tot aanzienlijke inflatie zal leiden. Hij vergelijkt daarbij Japan met Israël in de periode 1972-1987, waarbij de jaarlijkse inflatie gemiddeld 84% bedroeg. 80% rendement met een inflatie van 84% is niet bepaald positief. Ook de Israëli hebben meer dan 15 jaar moeten wachten om een positief reëel rendement te bereiken, als we onderstaande grafiek mogen geloven.

Unknownname

(bron)

Nou zou je kunnen denken dat je als Europeaan geen last hebt van de Japanse inflatie; zolang de ECB haar lage inflatiedoelstelling maar handhaaft, kan je er niet wakker van liggen dat de sushi in Japan elke maand gemiddeld 5% duurder worden. Dat argument loopt echter spaak vanwege de yen: die zal echt niet onveranderd blijven als de Japanse inflatie zo hoog is. De waarde van je belegging teruggerekend naar euro’s zal in lijn met de euro-yen verhouding in waarde veranderen. Daar gaat je winst.

Maar daar is iets tegen te doen: een termijntransactie afsluiten! Op dat gebied ben ik zeker geen expert en ik neem aan dat de markt niet echt liquide is, maar theoretisch behoort het tot de mogelijkheden. Sterker nog, puur kijkend naar het vijftien jaars renteverschil op de SWAP curve, ligt de Japanse rente (1.44%) momenteel lager dan de Europese (3.05%). Anders gezegd, in de forward curve staat een waardestijging van de yen ingeprijsd! Een forward afsluiten levert je dus zelfs nog wat extra rendement op, mits je een partij vindt die de transactie aan wilt gaan.

Ik zie slechts twee risico’s die de weg naar miljonairsschap in de weg staan.
De eerste is een kleine. Japan volgt inderdaad het pad van Israël en er komt hoge inflatie. Handenwrijvend zit ik tot 2025 met een bestelformulier van een zwembad in mijn hand te wachten op De Grote Dag, om op die dag tot de ontdekking te komen dat mijn tegenpartij in de forward transactie failliet is gegaan. Gebeurt wel vaker, namelijk, dat banken omvallen bij dit soort crisissen. Teruggerekend naar de dan geldende euro-yen verhouding blijft er van mijn miljarden yens waarschijnlijk genoeg over voor een kopje koffie. Goed gezien, niets verdiend.
De tweede is wat groter. Japan blijkt helemaal geen Israël te zijn. Naast hoge inflatie is het namelijk ook nog mogelijk dat de Japanse overheid voor een andere optie kiest: default. Aandelen zakken in een dergelijk scenario alleen maar verder weg en omdat vraaguitval nieuwere deflatie in de hand werkt, ligt het risico op een waardestijging van de yen –na de initiële schokreactie- zelfs nog op de loer. Daar zit ik dan met mijn 36 miljoen open short positie in de yen… Daarnaast zijn er allerlei andere vervelende consequenties mogelijk, waaronder het bevriezen van kapitaalstromen, beslaglegging of een faillissement van mijn bankinstelling in Japan, etcetera.

Al met al een leuk verhaal. Ik zou er alleen niets mee doen.

(origineel gepubliceerd op www.iex.nl)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s