De dood en de gladiolen

Vorige week schreef ik hier dat een ‘gemiddeld aandelenjaar’ eigenlijk zelden voorkomt. Zeker, je kunt de gemiddelde historische koerswinst berekenen, maar zo’n gemiddeld beursjaar komt in praktijk zelden voor. Aandelen trekken zich weinig aan van de normaalverdeling. Anders gezegd, in de wereld van aandelen loopt er bijna niemand van 1,85 meter rond, maar wemelt het er van de personen van 1,40 meter of 2,20 meter. In plaats van een gemiddeld rendement voorspellen, kun je wellicht beter kiezen voor een extremer scenario: de dood of de gladiolen. In dat kader schetste ik hier vorige week het gladiolenscenario (+25%!), deze week volgt de dood. Figuurlijk dan toch.

En dan nu de dood…

Is er een realistisch scenario te bedenken waarom de Amerikaanse aandelenmarkt volgend jaar, pak hem beet, 30% lager eindigt? Zeker. Hierbij is wat mij betreft een centrale rol weggelegd voor wat zo langzamerhand toch wel een beetje de achilleshiel van de Amerikaanse economie is geworden: het structurele overheidstekort en de sterk oplopende staatsschuld. Gemiddeld lag dat tekort de afgelopen vijf jaar zo rond de 8%, waardoor de staatsschuld steeg van 106% van het bbp eind 2017 naar 121% eind 2022. Dit is niet alleen een corona-effect: het IMF rekent voor de komende jaren op een jaarlijks tekort van minimaal 7%, waarbij de schuld in 2027 zal zijn opgelopen tot 135% van het bbp.

Een tikkende tijdbom als je mij vraagt, waarbij het wachten is tot de vlam in de pan slaat. De vonk die dat veroorzaakt, kan van alle kanten komen, maar laat ik in dit scenario de Amerikaanse presidentsverkiezingen centraal zetten. Dat Donald Trump deze verkiezingen met gemak wint komt hierbij niet als een verrassing – Joe Biden vormde geen enkel moment een serieuze bedreiging -, maar wel de draai die Trump en de Republikeinse partij maken in de week na de verkiezingen.

Waar er in de campagne nog gesproken werd over een sterke reductie van het begrotingstekort, lanceert Trump daags na zijn verkiezingswinst plannen voor de Grootste Belastingverlaging Ooit, waarbij een sluitende financiering ontbreekt. Geraamd wordt dat het tekort in 2025 boven de 10% zal uitkomen en de Republikeinse partij lijkt geen weerstand te bieden.

De obligatiemarkt reageert als door een wesp gestoken, waarbij de kapitaalmarktrente in korte tijd oploopt tot boven de 6%. Met name overgewaardeerde technologieaandelen worden midscheeps geraakt, waarbij de S&P 500 op 31 december 2024 op 3608,51 punten sluit, nog net boven het dieptepunt dat in 2022 werd neergezet.

3608,51 (de dood) of 5612,81 (de gladiolen), welke zal het worden? Geen flauw idee. Eén ding weet ik wel: het voorspellen van een extreme koersuitslag is net zo kansloos als van een gemiddeld rendement uitgaan. Leuk om over na te denken, maar je hebt er verder weinig aan.

(Origineel gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 06 december 2023)

Leave a comment