De Amerikaanse economie ligt er goed bij en lijkt stevig te groeien. De Europese economie daarentegen kwakkelt een beetje voort. Lijkt logisch om dan in Amerikaanse aandelen te beleggen, toch?

http://www.businessinsider.com/correlation-between-equity-returns-gdp-growth-2013-11

Het is hetzelfde argument dat ik de afgelopen vijf jaar wel honderd keer heb gehoord ten aanzien van opkomende landen. Groei in de geïndustrialiseerde landen bleef achter, de opkomende landen groeide gewoon driftig door, dus waar kon je het beste beleggen? Juist, in opkomende landen. ‘Omdat de groei daar zo hoog is’, volgde daarbij steevast als argument. Helaas bleek die verwachting in elk geval de afgelopen vijf jaar niet echt de juiste keuze…

Het lijkt een een-tweetje: hogere groei leidt tot een beter beleggingsresultaat. Maar dat is het dus niet. Mocht je nou denken dat het voorbeeld van de opkomende landen een toevalstreffer is, een vreemde uitschieter omdat de periode wellicht wat apart gekozen is, dan helpt die eerste grafiek je gelijk uit de droom. De grafiek zelf stamt al van november vorig jaar, maar het blijft een mooi verband.

Wat zien we? De paarse ruitjes laten voor ruim veertig landen zien wat de gemiddelde groei van het reële BBP was over de periode van 1970 tot 2012. De lijst start met voornamelijk Europese landen (Griekenland, Denemarken en Zwisterland), waar de gemiddelde groei niet boven de 2% is uitgekomen, en eindigt met de Aziatische groeikanonnen, zoals India, Singapore of China, waar de gemiddelde groei tussen de 6% en 10% is uitgekomen. Dertig jaar is een aardig lange periode om te nemen, dus de lijst die je ziet laat geen onverwachte uitschieters zien. Een tijdelijke groeispurt heeft op de volgorde niet heel veel impact.

De gele balkjes geven vervolgens voor elk land het gemiddelde jaarlijkse rendement weer dat je behaald had als je in de plaatselijke aandelenmarkt had belegd, gecorrigeerd voor inflatie. Wat opvalt is dat je bij de meeste landen een aardig positief rendement had kunnen bereiken door in deze periode in aandelen te beleggen. Wat tegelijkertijd ook opvalt is dat het ook voor kan komen dat je zelfs met een looptijd van dertig jaar met een negatief rendement kan blijven zitten: beleggers in Griekenland, Portugal, Rusland en de Filipijnen hadden na ruim dertig jaar nog geen cent verdiend.

Hoge groei is geen garantie

Wat de grafiek duidelijk laat zien is dat hoge groei geen enkele garantie biedt voor een beter rendement. Beleggen in het saaie Zweden leverde in deze periode bijna vijf keer zoveel op dan beleggen in aandelen van het Chinese groeiwonder. Een belegger in Turkse aandelen kreeg 12% reëel rendement, terwijl de Marokkaanse belegger er per saldo niet echt wijzer van werd: beide economieën groeide gedurende de periode ongeveer even hard. Let hierbij overigens wel op dat het om rendementen in lokale valuta gaat: dat de Turkse lire in deze periode nogal in waarde is gedaald laat de grafiek bijvoorbeeld buiten beschouwing.

Meerdere redenen

Hoge groei, geen goed rendement: hoe kan dat? Er zijn meerdere redenen te noemen, die overigens lang niet altijd in alle gevallen van toepassing zijn:

1. De beurs is niet de economie. Dat een economie sterk groeit hoeft niet te betekenen dat de bedrijven die aandelen hebben uitstaan ook sterk groeien. Vooral in opkomende landen zal een groot deel van de groei plaatsvinden in kleinere, (nog) niet beursgenoteerde bedrijven, wat ten koste kan gaan van bestaande bedrijven.
2. Verwatering. Zelfs als de bedrijven wel al beursgenoteerd zijn, hoeft de zittende aandeelhouder niet ten volle te profiteren van de onderliggende groei. Bedrijven kunnen nieuwe aandelen uitgeven, of – bijvoorbeeld in het geval van staatsbedrijven – een meerderheidsbelang langzaam afstoten. De groei wordt in dat geval gedeeltelijk verwaterd: aandeelhouders van het eerste uur worden benadeeld.
3. Instabiliteit. In het geval van opkomende landen is er vaak ook sprake van een minder goed ontwikkeld wettelijk kader, ontbreekt het aan strakke corporate governance regels en wil er nog wel eens een minder vrijwillige machtsoverdracht plaatsvinden. Corruptie en instabiliteit zijn niet bepaald zaken waar aandeelhouders happig op zijn, wat het rendement dan ook niet ten goede komt.
4. Waardering. Aandelenmarkten lopen vaak op de zaken vooruit. Zo heeft de hoge groei die iedereen in de VS verwacht er ook al toe geleid dat de Amerikaanse markt een stuk duurder is dan Europese aandelen. Op zich kan dat lang aanhouden, maar zeker op een periode van dertig jaar speelt waardering weldegelijk een rol in het bepalen van de uiteindelijke rendementen.
5. Handel. Groei zit uiteraard niet gevangen in een doosje. Nokia maakte zijn telefoons niet alleen voor de Finse markt, maar kon profiteren van de groei elders in de wereld. Het maakt dus nogal uit of het aandeel dat je koopt van een bedrijf is dat internationaal opereert of niet.

Laat ik voorop stellen dat groei weldegelijk van belang is voor het behalen van een goed rendement in aandelen, maar het is slechts een klein onderdeel van het hele plaatje. Ik hoop alleen dat iedereen na lezing van dit stuk nooit meer aandelen gaat kopen ‘omdat de groei zo hoog is’.