https://lukasdaalder.com/2013/11/08/best-in-economics-this-week-november-8/

Groupthink maakt meer kapot dan je lief is. Of althans, dat is de strekking van deze grafiek.

Deze grafiek is een oude: ik vond hem ergens in november vorig jaar, maar gegeven dat hij tot 2010 loopt, vermoed ik dat hij nog wat ouder moet zijn. In het kort laat de grafiek zien in hoeverre de beleidsbepalers van de Amerikaanse centrale bank het met elkaar eens waren of niet. Geturfd is hoe vaak er een besluit genomen is waarbij de leden van de Fed het niet met elkaar eens waren. Hierbij ging het specifiek om wijzigingen in het monetaire beleid, zoals rentewijzigingen of andere stimuleringspakketten.

De FOMC
Om even wat achtergrondinformatie te geven: in de Federal Open Market Committee (FOMC) vergadering, de vergadering waarin gesproken wordt over het monetaire beleid, hebben twaalf leden stemrecht. Zeven van hen zijn de leden van de Reserve Board (de governors) en vijf zijn Presidenten van de lokale Federale banken, zoals de Dallas of Chicago Fed. Aangezien er twaalf lokale Federal Reserve banken zijn, rouleren de lokale Presidenten eens per jaar. De samenstelling van de groep stemmers vertoont dus aardig wat dynamiek, waarbij elk jaar andere regio’s aan de stemming meedoen. Nou kan je voorstellen dat in een groot en gediversifieerd land als de VS de groeivoeten per regio sterk uiteen kunnen lopen, dus dat men in het Oosten een andere mening heeft dan in het Noorden, is niet zo vreemd. Dat er van de twaalf wel eens iemand tegenstemt lijkt dan ook niet vreemd.

Wat blijkt echter? In de jaren tachtig en de eerste helft van de jaren negentig was dat de gewoonste zaak van de wereld, maar onder Greenspan nam het aantal dissidenten opeens sterk af. Niet dat er in die tijd niets bijzonders gebeurde: de internetbubbel kwam (en ging), de Amerikaanse economie raakte in recessie, maar herstelde al snel weer, rentes werden verhoogd en weer verlaagd. Ook het monetaire beleid in aanloop naar de volgende zeepbel, die van de huizenmarkt, ging kennelijk zonder een tegengeluid. Dat het juist dat rentebeleid mede schuldig was aan het opblazen van de bubbel, was voor niemand aanleiding om af te wijken van de rest van de groep. Typische gevalletje groupthing…

Federal Funds rate

Bron: Bloomberg

Groupthink
Of althans, dat was de strekking van de grafiek hierboven. Maar wat blijkt nu: de getoonde grafiek klopt niet. Onderstaande grafiek komt uit een recente studie van de St Louis Fed die de correcte stemverhoudingen in de FOMC weergeeft, uitgesplitst naar governors en presidenten. Nog steeds valt op dat het aantal tegenstemmers halverwege de jaren negentig een stuk lager ligt dan de jaren daarvoor, maar dat er tien jaar lang niemand een afwijkend geluid liet horen blijkt toch niet helemaal correct. Wat echter wel opvalt, is dat de presidenten hierin duidelijk een voortrekkersrol in hebben vervuld: de zeven permanente governors bleven als blok stemmen. Toch een beetje groupthink, dus.

http://www.stlouisfed.org/on-the-economy/a-history-of-fomc-dissents/