De zomer ligt weer achter ons en dan weet je een ding zeker: dreigende verhalen over aandelenmarkten. September en oktober zijn de gevaarlijkste maanden van het jaar….
Of althans, dat is wat er alom geroepen wordt. Hierbij wordt doorgaans verwezen naar het feit dat de grote beurscorrecties van 1929 en 1987 allebei in oktober vielen, waarbij respectievelijk 35% en 40% in één maand moest worden ingeleverd. Wie echter over een langere periode terugkijkt, zoals in bovenstaande grafiek gebeurt, ziet echter dat september als de slechtere maand te boek staat. Hogere volatiliteit, negatieve rendementen: niet bepaald een beeld waar je vrolijk van wordt. Ook dit jaar pakken zich weer donkere wolken samen: wat als Rusland Oekraïne invalt bijvoorbeeld?
Waarom?
En daarmee kom ik ook gelijk op mijn grootste probleem met dit soort verhalen: waarom? Waarom zou september nou standaard de maand zijn waarin zich problemen manifesteren, de maand waarin de Ruslands van deze wereld besluiten een buurland binnen te vallen? Omdat de dagen weer korter worden? In dat geval zou ik ook in november en december zwakke resultaten verwachten, maar dat blijkt dus niet het geval te zijn.
Bij gebrek aan een overtuigende reden, is het uiteraard maar de vraag of we hier te maken hebben met een serieus fenomeen, of dat het puur toeval is. Net zoals je bij het opgooien van een munt na 10 keer gooien best 8 keer kop kan krijgen, is het ook mogelijk dat we gewoon naar een uitkomst van een te beperkte steekproef kijken. Gooi nog eens 100 keer en je kruipt automatisch meer in de richting van 50%.
Nou is 90 jaar aan beursdata een redelijk goede steekproef en dat er in het verleden sprake is geweest van een negatieve afwijking valt moeilijk te ontkennen. Zo ver is wel duidelijk. De vraag zou echter moeten zijn of het in de toekomst ook zo zal zijn. Zolang je de oorzaak niet kent, kan je die vraag uiteraard niet beantwoorden en wordt het dus meer een geloofsovertuiging.
September niet de slechtste maand
Er zijn nog twee andere invalshoeken die je hier kan kiezen. De eerste komt van mijn collega Jeroen Blokland, die in onderstaande grafiek bekijkt hoe stabiel dat september-effect nou eigenlijk is. Gerekend over de hele periode (vanaf 1928), is het effect voldoende sterk (gemiddeld rendement van -1,1%) om inderdaad – tijdelijk – afscheid te nemen van aandelen. Kijken we echter naar de laatste twintig jaar, dan is de impact gedaald tot -0,2%: de laatste tien jaar had je zelfs geld laten liggen (0,7%) als je je aandelen in september had verkocht. Uiteraard kan ook dit slechts toeval zijn, maar geeft in elk geval te denken.
En daarmee kom ik ook op het tweede punt: is het überhaupt rendabel om voor zo’n korte periode aandelen te verkopen? Dat september een (kleine) min oplevert is op zich geen al te groot probleem, als je dat verlies vervolgens in oktober weer goedmaakt. Het wordt pas rendabel als september ook echt de maand is waarop een zware correctie wordt ingezet. Dat is wat in de volgende grafiek van de Wall Street Journal te zien is. Wat blijkt? April is de maand waarop je het beste afscheid kan nemen van aandelen.
http://online.wsj.com/articles/theres-no-need-for-investors-to-fear-september-1409329116
Laat ik daarbij wel gelijk waarschuwen: het gaat bij deze laatste grafiek om een steekproef van slechts 18 gebeurtenissen…
Best of the Web 